"Ik denk dat ik gemaakt ben voor dit werk"

Axel werkt sinds april 2025 bij De Vlasborch als activiteitenbegeleider. Toch voelt hij zich al veel langer verbonden met deze plek.

“De oma van mijn moeder heeft hier vroeger gewoond,” vertelt hij. “Mijn vader heeft zelfs nog foto’s van mij als klein kind in deze gangen. Dat ik hier nu zelf werk voelt heel bijzonder.”  Tijdens zijn stage wist Axel dan ook al snel: hier wil ik later terugkomen. “De combinatie van ouderenzorg en zorg voor mensen met een visuele beperking past gewoon bij mij. “Ik denk dat ik gemaakt ben voor dit werk. Ik was altijd al een gangmaker en haal veel energie uit het contact met de bewoners.”

“Ik probeer van iedere dag een klein feestje te maken”

Als activiteitenbegeleider organiseert Axel onder andere beweegactiviteiten voor bewoners. Daarbij draait het niet alleen om bewegen, maar vooral om zelfstandigheid behouden. “We doen oefeningen die aansluiten op dagelijkse dingen, zoals opstaan of een jas aantrekken,” legt hij uit. “Alles wat we doen heeft een bedoeling, maar het moet vooral ook leuk zijn.

Collega’s en bewoners kennen Axel als enthousiast en positief. “Met humor, een goed gesprek of herinneringen van vroeger kun je iemand echt even laten opbloeien,” vertelt hij. “Soms geeft zo’n klein moment iemand net weer energie of een positief gevoel.”

“Het gaat niet om perfectie”

Voor Axel zit het mooiste van zijn werk in de kleine momenten. Een glimlach, een fijne activiteit of gewoon samen plezier maken. “Het gaat mij niet om perfectie,” zegt hij. “Als iemand een fijne tijd heeft gehad of even heeft gelachen, dan is mijn dag geslaagd.”

Zijn persoonlijke motto vat dat goed samen: “De kracht van één kleine glimlach” “Als ik iemand een glimlach kan bezorgen, dan betekent dat heel veel voor mij maar ook voor de mensen. Ik krijg daar echt veel energie van”